صميمى ، ويژه ، گزيدهى ، خاصّ ، خالص ، رحمت و گزيدهى تو از ميان آفريدهها و پيامبر رحمت و گنجينهدار آمرزش تو و راهبر خير و بركت ، نجات دهندهى بندگان از هلاكت به اذن تو ، فراخوانندهى آنان به دين استوار تو به فرمانت و اوّلين پيامبر از لحاظ اقرار به پيمان و آخرين پيامبر از لحاظ برانگيخته شدن است ، هم او كه براى نيل به منزلت و الا و درجهى بلند و مرتبهى بزرگ ، در درياى فضيلت فرو بردى .
به راستى آيا امكان دارد كه بگوييم ياد نمودن امام - عليهالسّلام - آن بزرگوار - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - را با آن همه توصيفات خاصّ ( بعد از شناسايى همه موجودات ، خداوند را به تكوين و غيرتكوين ) ، تنها صرف ذكر كمالات وى - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - مىباشد و نخواهد بفرمايد : خداوند متعال وى را براى احتياجات مظاهرش خلق و به آن كمالات آراستهاش فرموده و آنان او را شناسا مىباشند ، حاشا و كلّا !
علت توصيف مقام و منزلت اهل بيت - عليهمالسّلام - در زيارت
بيشتر اين زيارت در توصيف و منزلت و مقام آن حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - مىباشد و در هشت مورد ، از اهل بيت و اوصياى او - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - تجليل شده ، معلوم مىشود عنايتى خاصّ در ذكر آن بزرگواران بوده ، چنان كه در مورد هشتم به خصوص آمده است :
( 1099 )
« وَ إِنَّ الْأئِمَّةَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ أَوْلِياؤُكَ وَ أَنْصارُكَ وَ حُجَجُكَ عَلى خَلْقِكَ ، وَ خُلَفاؤُكَ فِى عِبادِكَ ، وَ أَعْلامُكَ فِى بِلادِكَ ، وَ خُزّانُ عِلْمِكَ ، وَ حَفَظَةُ سِرِّكَ ، وَ تَراجِمَةُ وَحْيِكَ . » « 1 »
و امامانى كه از اهلبيت اويند ، سرپرست و ياور و حجّت تو برخلق و
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 608 .