است : « سَهِّلْ لِى مِحْنَتِى » ؛ با آن كه حضرت - عليهالسّلام - بيانات گذشته را نسبت به سهولت يافتن مشكلات داشته ، باز توجّه دارد به اين كه اگر او سبحانه در اين امر يارىاش نكند ، ضعف عالم بشريت او ، طاقتِ كشيدن آنها را نخواهد داشت ، از اين رو مىفرمايد : « سَهِّلْ لِى مِحْنَتِى . »
توجه حضرت به اداى كامل وظيفه در كربلا
با اين بيان گويا مىفرمايد : خداوندا ! محنت من در اين قيام ، عمل به وظيفه و پياده نمودن احكام و منويّات حضرتت مىباشد ، آن را برمن آسان فرما ، تا بتوانم به وظيفهاى كه نسبت به اين امر دارم عمل نمايم ، از اين رو بلافاصله در سوّمين حاجت مىفرمايد :
« يَسِّرْ لِى إِرادَتِى » و در حاجت چهارم مىفرمايد : « وَ بَلِغْنِى أُمْنِيَّتِى » و در حاجت پنجم مىفرمايد : « وَ أَوْصِلْنِى إِلى بِغْيَتِى سَرِيعاً عاجِلًا » و در حاجت ششم مىفرمايد : « وَ اقْضِ عَنِّى دَيْنِى . »
معلوم مىشود غرض حضرت - عليهالسّلام - در اين سفر ، جز عمل به وظيفه نسبت به امورى كه در هرعصر وظيفهى حجّت زمان است ، چيز ديگر نبوده و مىترسيده از اين كه مبادا لحظهاى در آنها كوتاهى بنمايد و دَيْن خويش را به حقّسبحانه و رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و امّتش ادا ننموده باشد .
توصيفات عاشورا و فضيلت زيارت آن روز
دورنمايى از زيارت روز عاشورا از سوى حضرت صادق - عليهالسّلام -
مرحوم سيّد - رحمهاللَّه - پس از دعاى گذشته ، به توصيف روز عاشورا و ذكر از اعمال آن روز و فضيلت زيارت حضرتش - عليهالسّلام - ، در صفحاتى پرداخته و سپس زيارتى را با خصوصيّاتى از حضرت صادق - عليهالسّلام - يادآور شده و در آخر ، دعايى را كه حضرت