در آخر هر بخش : « يا أَللَّهُ » آمده و تكرار شده است ؟ آرى ، ظهور مظاهر به صورت خارجى و خلقى ، منشأ گرفته از صفت و اسم رحمانيّت است و تمام نامهاى الهى ، مندرج در اللَّه - كه مشير به ذات مستجمع جميع كمالات است - مىباشند .
تقاضاى دوام فيض حق تعالى
رابعاً : مسايل - كه در بخش دوّم ذكر شده - در مرحله اوّل ، گويا همان تقاضاى برقرارى امورات خارجى هر موجود و مظهر و به خصوص انسان است ، تا بتواند با استفاده از خارج و خود ، ادامه حيات بنمايد و در واقع ( به بيانى كه گذشت ) ، تقاضاى اين است : به حق نامهاى خويش ، دوام فيض خود را قطع ننمايد و در مرحله دوّم ، مسايل ، همان تقاضاى از قوّه به فعليّت آمدن كمالات و نامهاى الهى ( كه خداوند خميره انسان را تكويناً بر آن آميخته ) براى غير امام - عليهالسّلام - و براى امام - عليهالسّلام - ، درخواست دوام فعليّت آن مىباشد . شاهد بر اين بيان ، قسمتى از جملههاى اين دعا است كه فرموده شده :
( 1054 )
« وَ أَسْأَلُكَ بِمالا يَنْبَغِى أَنْ يُسْأَل بِهِ غَيْرُكَ مِنَ الْعَظَمَةِ وَ الْقُدْسِ وَ الْجَلالِ وَ الْكِبْرياءِ وَ الشَّرَفِ وَ النُّورِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْقُدْرَةِ وَ الْإِشْرافِ وَ الْمَسْأَلَةِ وَ الْجُودِ . . . » « 1 »
و به عظمت ، پاكى ، جلال ، كبريا ، شرافت ، نور ، رحمت ، قدرت و اشراف و آگاهى ، درخواست وجودى كه شايسته نيست از غير تو خواسته شود ، از تو مىخواهم . . .
و در دعاى مباهله نيز آمده است :
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 557 .