حضرت محمد - بنده و رسولت و هم او كه گشايندهى امور بسته و پايان دهندهى كمالات گذشته و پيروزى دهندهى حق با حق و به دور كنندهى لشكرهاى باطل است - قرار ده ، همان گونه كه [ تكاليف سنگين ] بر دوش او نهادى و او با تمام توان فرمان تو را اجرا نمود ، در حالى كه راه خشنودىات را با روشنى سپرد و يك گام عقب نشينى نكرد و از كرامتت روى برنگرداند و پيمانت را نگاه داشت و فرمانت را فيصله داد و از اين رو ، او امانت دار مورد اعتماد تو و گواه تو در روز جزا و برانگيختهى تو به عنوان رحمت براى جهانيان است .
فضيلت عبوديت مقدم بر رسالت
نخستين فضيلتى كه در اين بخش براى آن بزرگوار - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ذكر شده ، عبوديّت و سپس رسالت مىباشد . ذكر اين معنى ( عبوديّت ) ، اختصاص به آن حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ندارد و همهى انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - تا عبوديّت به معناى واقعى نداشته باشند ، مناصب ديگر به آنها واگذار نمىشود ، بلكه هرنبىّ - عليهالسّلام - و غير نبىّ ، هر كمال معنوى را در سايهى عبوديّت دارا بوده است . بنابراين ، عبوديتى كه نسبت به آن حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در اين جا آمده ، به اعتبار اكمليّت او ، بايد اعلاترين مراتب بندگى باشد .
اشاره به ويژگىهاى خاص پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم -
دومين خصيصهى حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، گشودن گرههاى بسته شده مىباشد :
« أَلْفاتحِ لِمَا انْغَلَق » به راستى ، كدام مشكل ظاهرى و معنوى در جاهليّت ، گريبانگير جامعه بشرى شده بوده و او - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در زمان حياتش آن را نگشود و تا قيامت گشوده نمىشود ؟
سوّم خصيصهى حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، خاتميّت وى است نسبت به