پس از كلام فوق ، حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - با جمله : « أَللَّهُمَّ ! أَنْتَ رَبُّ كُلِّ شَىْءٍ . . . » توصيفات ديگرى در رابطه با همهكار بودن خداوند سبحان در تمام امور مطرح نموده و سپس مىفرمايد :
( 988 )
« أَللَّهُمَّ ! بِكَ اعْتَصَمْتُ . . . مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ عَصَمْتَهُ ، وَ مَنِ اسْتَرْحَمَكَ رَحِمْتَهُ ، وَمَنِ اسْتَكْفاكَ كَفَيْتَهُ ، وَمَنْ تَوَكَّلَ [ عَلَيْكَ ] أَمِنْتَهُ [ آمَنْتَهُ ] وَ هَدَيْتَهُ . » « 1 »
خداوندا ! تنها به تو پنهان آوردهام . . . هر كس به تو پناه آورد نگاهش مىدارى و هر كس از تو رحمت بخواهد به او ترحّم مىكنى و هر كس خواهان كفايتت باشد كفايت مىنمايى و هر كس بر تو توكّل كند ، ايمنى بخشيده و هدايتش مىكنى .
ويژگى دعايى كه مقرون به اجابت است
بيانات فوق رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - هر خواننده را توجّه مىدهد كه كدام دعا و قسم است كه به استجابت مقرون خواهد بود ؛ دعاى كسى كه خدا را همهكاره عالَم بداند و هيچ شريك و ندّ و ضدّ و مشابهى براى او سبحانه نسبت به امور عالَم ( كه از جملههاى بعد از « رَبِّ كُلِّ شَىْءٍ » نيز استفاده مىشد ) در نظر نداشته و از شرك جلّى و خفىّ مصون باشد . با اين توجّه است كه رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در دعا مىفرمايد : « بِكَ اعْتَصَمْتُ . . . » و سپس بلافاصله مىگويد : « مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ . . . » ؛ زيرا باى « بِكَ » و كافهاى خطاب ، علاوه بربيانات « رَبِّ كُلِّ شَىْءٍ » تا « عُلُوّاً كَثيراً » ، نيز شاهد به بيان فوق ما مىباشد ، در اين كه چه دعايى است كه با قَسم به بسماللَّه مستجاب مىشود .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 471 .