عطاى جزيل ؛ كوثر ، رضايت حق ، خلود
« ذَا الْعَطاءِ الْجَزِيلِ » ؛ شايد مراد از آن ، بيان سه آيه شريفه ذيل باشد كه خداوند به رسولش - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - مىفرمايد :
- إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ
« 1 »
ما تو را [ چشمهى ] كوثر داديم .
- وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى
« 2 »
و به زودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد ، تا خرسند گردى .
- وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
« 3 »
و اما كسانى كه نيكبخت شدهاند تا آسمانها و زمين برجاست ، در بهشت جاودانند ، مگر آن چه پروردگارت بخواهد [ كه اين ] بخششى است كه پايانناپذير است .
فضل جميل در آيات الهى
« ذَا الْفَضْلِ الْجَمِيلِ » ؛ اين جمله دعا ، به آيات ذيل اشاره مىباشد ، اگر چه لفظ جميل در آيات نيست ؛ ولى از نظر معنى بدان مشير است ، خداوند مىفرمايد :
- تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ
« 4 »
برخى از آن پيامبران را بر برخى ديگر برترى بخشيديم ، از آنان كسى بود كه خدا با او سخن گفت .
- وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ
. . .
فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا
« 5 »
و به راستى ما فرزندان آدم را گرامى داشتيم . . . و آنها را بر بسيارى از آفريدههاى خود ، برترى آشكار داديم .
هامش
( 1 ) . سورهى كوثر ، آيهى 1 .
( 2 ) . سورهى ضُحى ، آيهى 5 .
( 3 ) . سورهى هود ، آيهى 108 .
( 4 ) . سورهى بقره ، آيهى 253 .
( 5 ) . سورهى اسراء ، آيهى 70 .