شريفه ، همان گفتارى است كه خداوند تعالى در آيات شريفه ذيل بدان اشاره فرموده و مىفرمايد :
- وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ
« 1 »
- و چه كسى - جز آن كه به سبك مغزى گرايد - از آيين ابراهيم روى بر مىتابد ؟
- وَ مَنْ أَحْسَنُ دِيناً مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً
« 2 »
و دينِ چه كسى بهتر است از آن كس كه خود را تسليم خدا كرده و نيكوكار است و از آيين ابراهيم حق گرا ، پيروى نموده است .
و به رسولش - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - مىفرمايد :
- قُلْ إِنَّنِي هَدانِي رَبِّي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ دِيناً قِيَماً مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً
« 3 »
بگو : آرى ! پروردگارم مرا به راه راست هدايت كرده است : دينى پايدار ، آيين ابراهيم حق گراى .
- ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً
« 4 »
سپس به تو وحى كرديم كه از آيين ابراهيم حق گراى پيروى كن .
حمد فاضل ؛ در بيان حضرت سليمان و داوود - عليهماالسّلام -
« ذَا الْحَمْدِ الْفاضِلِ » ؛ شايد اين جمله اشاره به بيان آيه شريفهاى باشد كه خداوند مىفرمايد :
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ وَ سُلَيْمانَ عِلْماً وَ قالا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِينَ
« 5 »
و به راستى به داوود و سليمان دانش عطا كرديم و آن دو گفتند : ستايش خدايى را كه ما را بر بسيارى از بندگانِ با ايمانش ، برترى داده است .
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 130 .
( 2 ) . سورهى نساء ، آيهى 125 .
( 3 ) . سورهى انعام ، آيهى 161 .
( 4 ) . سورهى نحل ، آيهى 123 .
( 5 ) . سورهى نمل ، آيهى 15 .