( 927 )
« وَ لا تَحْرِمْنِى الْعَمَلَ بِطاعَتِكَ . » « 1 »
و مرا از عمل به طاعت و عبادتت محروم مگردان .
ظهور طاعت الهى در اعمال
فرق است ميان كسى كه طاعت و بندگى و فرمانبردارى از حضرت حقّ سبحانه را بداند و يا بگويد و عمل نيز بنمايد ، با كسى كه تنها به دانستن و گفتار كفايت كند .
در جملهى فوق ، تقاضاى موفقيت به عمل و عدم محروميّت از آن شده ؛ زيرا ارزش و نتيجهى طاعت الهى در عمل ظاهر مىشود و خداوند از بشر اطاعت عملى آنان را از خود و انبيا - عليهمالسّلام - تقاضا دارد ، چنان كه مىفرمايد :
- وَ إِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لا يَلِتْكُمْ مِنْ أَعْمالِكُمْ شَيْئاً
« 2 »
و اگر خدا و پيامبر او را فرمان بريد ، از [ ارزش ] كردههايتان چيزى كم نمىكند .
- وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً
« 3 »
و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند ، در زمرهى كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته [ يعنى ] با پيامبران و راستان و گواهان [ اعمال ] و شايستگانند و آنان چه نيكو همدمانند .
- وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً
« 4 »
و هر كس خدا و پيامبرش را فرمان بَرَد ، قطعاً به رستگارى بزرگى نايل آمده است .
و آيات بسيار ديگر .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 443 .
( 2 ) . سورهى حجرات ، آيهى 14 .
( 3 ) . سورهى نساء ، آيهى 69 .
( 4 ) . سورهى احزاب ، آيهى 71 .