-
رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ
« 1 »
مردانى كه نه تجارت و نه داد و ستدى آنان را از ياد خدا به خود مشغول نمىدارد .
در توضيح معناى يارى نمودن حضرت حق بايد گفت : خداوند - تباركوتعالى - ، اقتضاى لهو و لعب را ، در صورت ماديّات عالم طبيعت قرار داده ، چنان كه مىفرمايد :
- وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ
« 2 »
اين زندگى دنيا جز سرگرمى و بازيچه نيست .
- اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ
« 3 »
بدانيد كه زندگى دنيا در حقيقت بازى و سرگرمى و آرايش و فخر فروشىِ شما به يكديگر و فزون جويى در اموال و فرزندان است .
و اگر كسى چشم دل از نظر به ملكوت آنها ( كه نام آن را ذكر مىتوان گذاشت ) بپوشد و جذب ظاهر حيات دنيا و زر و زيور آن شود ، به حساب اين كه مظاهر حق سبحانه مىباشد ، در واقع او سبحانه است كه بندهاش را از ياد خود بازداشته است ، البته در عين عدم مطلوبيّت آن و مختار قرار دادن بنده .
بنابراين ، دعا در مقام تقاضاى عدم رهايى و حفظ نمودن توجه به ملكوت مظاهر مىباشد ، واللَّه العالم .
( 923 )
« وَ لا تَجْعَل عِبادَتِى لِغَيْرِكَ . » « 4 »
و عبادتم را براى غير خود قرار مده .
آرى ، عبادت و بندگى الهى براى هر نيتى غير از محبّت و شكر الهى و اين كه او
هامش
( 1 ) . سورهى نور ، آيهى 37 .
( 2 ) . سورهى عنكبوت ، آيهى 64 .
( 3 ) . سورهى حديد ، آيهى 20 .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 443 .