در دعاى ناحيهى مقدّسه ماه رجب مىخوانيم :
« لا فَرْقَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَها إِلّا أَنَّهُمْ عِبادُكَ وَ خَلْقُكَ ، فَتْقُها وَ رَتْقُها بِيَدِكَ ، بَدْؤُها مِنْكَ وَ عَوْدُها إِلَيْكَ ، أَعْضادٌ وَ أَشْهادٌ وَ مُناةٌ وَ أَذْوادٌ وَ حَفَظَةٌ وَ رُوّادٌ ، فَبِهِمْ مَلَأْتَ سَمائَكَ وَ أَرْضَكَ حَتّى ظَهَرَ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ . » « 1 »
هيچ فرقى ميان تو و آنان نيست ، جز آن كه آنان بنده و آفريدهى تواند و فتق و رتق امور آنان به دست تو است و آغازشان از تو است و به سوى تو باز مىگردند ، يعنى ياوران ، گواهان ، آزمودگان ، اندوختگان ، حافظان و پيشوايانى كه آسمان و زمين را با آنان آكنده نمودهاى تا اين كه آشكار گرديده كه معبودى جز تو نيست .
( 922 )
« أَللَّهُمَّ ! . . . وَ لا تُلْهِنَى عَنْ ذِكْرِكَ . » « 2 »
خداوندا . . . و مرا از يادت [ به چيز ديگر ] مشغول مساز .
ضرورت عدم مشغوليت از ذكر الهى به سهويّات
فرق است ميان : « لا تُنْسِنِى ذِكْرَكَ » ( كه در بخش يكم از اين دعا ذكر شد ) و جملهى فوق ؛ زيرا در جمله گذشته تقاضاى فراموش نشدن ياد خدا شده ( به بيانى كه گذشت ) ، امّا جمله فوق در مقام اين است كه : الها چون يادت را نصيبم نمودهاى ( به معنايى كه در بخش اوّل ترجيح داده شد ) ، مرا در حفظ آن ( در ابتلائات دنيوى ) يارى فرما تا به غفلت مبتلا نشوم . خداوند مىفرمايد :
- لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ
« 3 » [ زنهار ] اموال شما و فرزندانتان ، شما را از ياد خدا غافل نگرداند .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 646 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 443 .
( 3 ) . سورهى منافقون ، آيهى 9 .