- « إِلهِى ! كَفى بِى عِزّاً أَنْ أَكُونَ لَكَ عَبْداً ، وَ كَفى بِى فَخْراً أَنْ تَكُونَ لِى رَبّاً ، أَنْتَ كَما أُحِبُّ فَاجْعَلْنِى كَما تُحِبُّ . » « 1 »
معبودا ! همين سرافرازى مرا بس كه بندهى تو باشم و اين افتخار مرا بس كه تو پروردگار من باشى ، تو همان گونهاى كه دوست مىدارم ؛ پس مرا نيز همان گونهاى بگردان كه دوست مىدارى .
- « فَوَفِّقْنِى لِما تُحِبُّ » « 2 »
پس مرا به آن چه دوست مىدارى ، موفّق گردان .
و نيز انبيا و اوليايش - عليهمالسّلام - نيز جز دعوت به عبوديّت را از بندگان نخواستهاند .
خداوند در قرآن مىفرمايد :
- وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ
« 3 »
و به يقين نوح را به سوى قومش فرستاديم ؛ پس [ به آنان ] گفت : اى قوم من ، خدا را بپرستيد .
- وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ
« 4 »
و در حقيقت ، در ميان هر امّتى فرستادهاى برانگيختيم [ تا بگويد ] خدا را بپرستيد .
- وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ
« 5 »
و پيش از تو هيچ پيامبرى نفرستاديم ؛ مگر اين كه به او وحى كرديم : خدايى جز من نيست ؛ پس مرا بپرستيد .
و آيات ديگر .
بنابراين ، هيچ گاه بندگان خاصّ ( انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - ) الهى به هر منزلت و كمالى كه خداوند در آنان قرار داده باشد ، خود را از حجاب عبوديّت كنار نمىبينند و ديگران نيز ، اگر به چنان منزلتهايى نيل پيدا نمودند ، بايد چنين باشند .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 94 ، ص 92 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 94 ، ص 94 .
( 3 ) . سورهى مؤمنون ، آيهى 23 .
( 4 ) . سورهى نحل ، آيهى 36 .
( 5 ) . سورهى انبيا ، آيهى 25 .