معناى دقيق از بهترين خلايق شدن
سوّم ، قرار گرفتن بنده از سوى خداوند در زمرهى بهترين خلايق در جهان : « وَاجْعَلْنِى مِنْ خَيْرِ الْبَرِيَّةِ » ، به راستى بهترين افراد بشر در روى زمين ، جز انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - و يا رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - و اوصيايش - عليهمالسّلام - ، چه كسانى هستند ؟
بنابراين ، از آنان شدن ، در واقع همان پيروى عملى از ايشان و بهرهمندى از كمالات معنوى آنان با اعمال صالحه در اين جهان است و در آخرت ، از آنان بودن و قرار گرفتن در رديفشان از نظر عمل و كمالات است ، نه از نظر مقامات خاصّ و انتصابات الهى كه در اين جهان و جهان ديگر دارا مىباشند . خداوند مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ
« 1 »
در حقيقت كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كردهاند ، آنانند كه بهترين آفريدگانند ؛ پاداش آنان نزد پروردگارشان بهشتهاى هميشگى است كه از زير [ درختان ] آن نهرها روان است ، جاودانه در آن همى مانند ، خدا از آنان خشنود است و [ آنان نيز ] از او خشنودند ، اين [ پاداش ] براى كسى است كه از پروردگارش بترسد .
شهود حق در عالم خاك ؛ رهايى از عذاب واقع
چهارم ، نگاه داشتن بنده توسط حق تعالى ، از عذاب واقع و مشخّص و حتمى : « وَ أَعِذْنِى مِنْ عَذابِكَ الْواقِعِ » ، ممكن است منظور از اين عذاب ، عذاب جهنّم يا عذابهاى دنيوى - كه در قرآن شريف اشاراتى به آن شده - يا عذاب فراق باشد .
همه احتمالات را مىتوان به وجهى در نظر گرفت ، ولى احتمال سوّم قوىتر است ؛
هامش
( 1 ) . سورهى بيّنه ، آيات 7 و 8 .