( 915 )
« أَللَّهُمَّ ! أَعْطِنِى أَشْرَفَ الْعَطِيَّةِ ، وَ أَجِرْنِى مِنْ جُهْدِ الْبَلآءِ ، وَاجْعَلْنِى مِنْ خَيْرِ الْبَرِيَّةِ ، وَ أَعِذْنِى مِنْ عَذابِكَ الْواقِعِ ، وَارْزُقْنِى مِنْ رِزْقِكَ الْواسِعِ ، آمِينَ ، رَبَّ الْعالَمِينَ ! » « 1 »
خداوندا ! برترين بخشش را به من ارزانى دار و از بلاى طاقت فرسا در پناه خود درآور و از بهترين اشخاص قرار ده و از عذاب واقع [ عذابى كه قطعاً واقع خواهد شد ، عذاب قيامت ] پناه ده و از روزى گستردهات روزىام كن ، اجابت فرما ، اى پروردگار عالميان .
در اين بخش از خداوند پنج حاجت خواسته شده است :
شناخت و شهود حق ؛ شريفترين عطاياى حق سبحان
اوّل ، شريفترين عطاياى او سبحانه : « أَعْطِنِى أَشْرَفَ الْعَطِيَّةِ » ، به راستى شريفترين چيزى كه خداوند به بندهاش عطا مىفرمايد چيست ؟ توفيق اعمال صالح در راه اطاعت خدا و رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - ، شهادت در راه خدا ، عبوديّت بىشرك خفىّ و جلىّ ، نايل شدن به كمال انسانيّت و غرض غايى از خلقت ، شناخت رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - و اوصيايش - عليهمالسّلام - به منزلت والاى ولايت . و يا شناخت خداوند و شهود او سبحانه از ملكوت هر چيز و نايل شدن به كمال محمّدى - صلّىاللَّهعليه وآلهوسّلم - ؟
تمام احتمالات فوق پسنديده و شايسته آن است كه از خداوند در اين جهان تمنّا شود ؛ ولى احتمال آخر بر همه احتمالات ترجيح دارد ؛ زيرا احتمالات ديگر ، مقدّمه براى اين شناخت و شهود است . در دعاى عرفهى سيّدالشهدا - عليهالسّلام - آمده است :
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 442 .