أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ
« 1 »
آيا در آن كسى را مىگمارى كه در آن فساد انگيزد و خونها بريزد ؟ و حال آن كه ما با ستايش تو [ تو را ] تنزيه مىكنيم و به تقديست مىپردازيم .
حضرت حقّ سبحانه در جواب آنان فرمود :
إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ
« 2 » ؛ ( من چيزى مىدانم كه شما نمىدانيد . ) و آدم ابوالبشر - عليهالسّلام - و ذرّيّهاش را تكويناً به تمام نامهاى خود مزيّن فرموده بود كه :
وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها
« 3 »
و [ خدا ] همهى [ معانى ] نامها را به آدم آموخت .
پس از آن ، همين آدم و ذرّيّهاش را كه اين نامها به تمام معنى از آنها ظهور و بروز پيدا خواهد كرد و منزلت خلافت اللّهى را به تمام معنى عهدهدار خواهند شد ، به ملايكه ارايه داد و فرمود :
أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
« 4 »
اگر راست مىگوييد ، از اسامى اينها به من خبر دهيد .
و آنان در جواب ماندند . پس به حضرت آدم - عليهالسّلام - امر شد كه آنان را معرّفى فرمايد :
يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمائِهِمْ
« 5 »
اى آدم ، ايشان را از اسامى آنان خبر ده .
بنابراين مىتوان گفت : مراد از تفسير اسماء ، محمّد و آلش - عليهمالسّلام - مىباشند كه نه آدم - عليهالسّلام - از آنان كه مُتَجَلّى به تمام نامها از ذريّهاش مىشوند خبر داشت و نه ملايكه تفسير آنها را مىدانستند .
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 30 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . سورهى بقره ، آيهى 31 .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . سورهى بقره ، آيهى 33 .