مىخواهم كه قرآن را بهار دل و روشنايى چشم و [ مايه ] بر طرف شدن اندوه و از بين رفتن همّ و غم من بگردانى و تمامى حوايج دنيوى و اخروى مرا برآورى ، به رحمتت ، اى مهربانترين مهربانها !
غرض از ذكر بخش فوق ، تنها توجّه دادن خوانندگان به عظمت معنوى و شرافت قرآن شريف است كه پس از قسمهاى خاص : « بِحَقِّكَ عَلى خَلْقِكَ . . . » فرموده شده : « أَنْ تَجْعَلِ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِى . . . » معلوم مىشود قرآن ، مىتواند ربيع و صفا و بهاء و شادمانى به قلب مؤمن بدهد و آن را از كدورات گناهان و غفلتها و تعلّقات عالم طبع پاكيزه و به عالم قدس ربوبى متوجه سازد . نيز مىتواند نور ديده و بر طرف كنندهى احزان و بر طرف كنندهى همّ و غمّ اهل ايمان باشد . در اين باره به ذكر چند آيه و چند حديث نسبت به عظمت قرآن شريف اكتفا مىشود :
خداوند مىفرمايد :
- إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ
« 1 »
قطعاً اين قرآن به [ آيينى ] كه پايدارتر است ، راه مىنمايد و به آن مؤمنانى كه كارهاى شايسته مىكنند ، مژده مىدهد .
- وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
« 2 »
و ما آن چه را براى مؤمنان مايهى درمان و رحمت است ، از قرآن نازل مىكنيم .
- وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
« 3 »
و قطعاً قرآن را براى پند آموزى آسان كردهايم ، پس آيا پند گيرندهاى هست ؟
- أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها
« 4 »
آيا به آيات قرآن نمىانديشند ؟ يا [ مگر ] بر دلهايشان قفلهايى نهاده شده است ؟
و در حديث آمده است :
هامش
( 1 ) . سورهى اسراء ، آيهى 9 .
( 2 ) . سورهى اسراء ، آيهى 82 .
( 3 ) . سورهى قمر ، آيهى 17 .
( 4 ) . سورهى محمّد ، آيهى 24 .