( 887 )
« أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَنْ تُعَرِّفَنِى هذَا الْيَوْمَ يُمْنَهُ ، وَ تَرْزُقَنِى خَيْرَهُ ، وَ تَصْرِفَ عَنِّى شَرَّهُ . » « 1 »
كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و فرخندگى اين روز را به من بشناسانى و خير و خوبى آن را به من روزى كنى و شرّ و بدىاش را از من دور دارى .
خوبىهاى روز دهم ذىالحجة ؛ عيد قربان
غرض ما از ذكر اين بخش ، توجه دادن خوانندگان است به اين كه به طور گسترده ، عالم خاكى و كَون و فساد و جهان مادّى را به حساب طبع خوبىها و بدىها و به اعتبار بهرهبردارى گوناگون مىباشد ، مثلًا آتش و آب و باد و خاك و خورشيد و ساير امورى كه بشر از آن بهره مىبرد ، در عين اين كه خيرند و خوبىهايى دارند ، نمىتوان از آنها هيچ شرّى را توقّع و انتظار نداشت ؛ بنابراين ، ايّام و شب و روز و ساعات هم كه تشكيل دهنده جهان مادّى مىباشند ، با همه خوبىهايى كه دارند ، خالى از خير و شرّ نمىباشند .
جملههاى دعا بعد از حاجت اوّل ( يعنى صلوات كه مكرّر توضيح آن داده شده ) ، شايد به طور كلّى به بيان فوق نظر داشته باشد ، نه خصوص روز عيد ، گويا مىفرمايد :
خوبىهاى امورى كه در اين روز واقع مىشود را به من بنمايان تا آن را عيد انگارم .
يمن و خيرات در روز عيد قربان
امّا اين كه مراد از شناسايى يُمْن و خيرات و تقاضاى محفوظ ماندن از شرّ آن ، كه در اين دعا ذكر شده چيست ؟ مىتوان در مرحلهى اوّل به طور كلّى گفت : مراد همان است كه در دعاى قنوت نماز عيد فطر آمده است :
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 433 .