نعمتهاى برخاسته از زمين ) باشد .
و ممكن است مقصود مشكلات معنوى باشد كه براى اهل زمين و يا اهل ايمان پيش مىآيد كه نمىتوانند به جهات گوناگونى ، طريق فطرى و يا عقايد حقّهاى را كه اختيار نمودهاند ، به پايان برسانند .
و يا منظور از جمله فوق ، فرج ولى عصر - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشّريف - اراده شده كه با ظهور او ، گشايش كامل براى اهل زمين حاصل خواهد شد ، هر سه احتمال قابل تأمل و نظر است .
معناى بأساء و ضرّاء
در معناى : « بأسآء وَ ضَرّآء » - كه كشف آن را بايد از خداوند به نامهاى او سبحانه درخواست نمود - احتمالاتى مطرح است : ابتلائات دنيوى ، يا اخروى ، يا معنوى و هر كدام از احتمالات را مىتوان به اعتبار خودش مورد توجّه قرار داد . ولى نظر به اين كه مسألت به نامها شده ، احتمال سوم بيشتر بايد مورد توجه باشد .
دربارهى مراد از : « أَبْوابِ الْعُسْرِ تَيَسَّرَتْ » و سختىهايى كه اسماى الهى آنها را به آسانى مبدّل مىنمايد ، بايد گفت : هر سختى و مشكل دنيوى و معنوى را با تمسّك به اسماى الهى و يا اسمى كه مناسب با بر طرف شدن سختى به راحتى و يا به مسميّات و توسّل به محمّد و آلش - عليهمالسّلام - مىتوان به آسانى مبدّل نمود .
اسم مناسب ؛ نشور اموات
منظور از : « إِذا دُعِيتَ بِها عَلَى الْأَمْواتِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ » ، اسمى است كه با نشور و زنده شدن اموات مناسبت داشته باشد .
خلاصه تمام مسألتهاى پنجگانه ، به منزلهى قسم دادن حقّ سبحانه براى برآورده شدن حوايج ذيل بخش گذشته دعا مىباشد و ذيل به بعضى از آنها اشاره مىشود :