زيرا اولياء را به سه ويژگى معرفى مىفرمايد : « أَلَّذِينَ حَبَوْتَهُمْ بِعُلَوِّ الْمَنازِلِ وَ الدَّرَجاتِ ، وَ ضاعَفْتَ لَهُمُ الْحَسَناتِ . » از اين بيان به خوبى ظاهر مىشود ، چنين كسانى برجستگان عالم مىباشند كه در منزلت اعلاى انسانيّت واقعند يعنى انبيا و اوصيايشان - عليهمالسّلام - و به ويژه رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - و اوصياى بزرگوارش - عليهمالسّلام - و فاطمهى زهرا - عليهاالسّلام - ، كه اكمل از آنها مىباشند و بعد از آنان ، تابعين واقعى آنان كه به قدر سعه وجودىشان به كمال انسانيّت نايل شدهاند و شايد سرور آنان در آن شب ، به دليل تجلّياتى باشد كه خداوند برايشان دارد و علوّ منازل و درجات و مضاعف شدن حسناتشان نيز به همين دليل است .
تجليات الهى از خود شب عيد قربان
امّا تجليّات الهى هرگز از كنار نيست ، بلكه از شب عيد - كه نيز مظهر و مخلوق است - خواهد بود ؛ زيرا خداوند مىفرمايد :
وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ
« 1 »
و هيچ چيز نيست ؛ مگر آن كه گنجينههاى آن نزد ماست .
شب عيد هم ، خود ظهورى از مظاهر و اشياى عالم است و مانعى ندارد كه براى ايشان ، از آن مظهر تجلى فرمايد ، چنان كه فرموده شده : « باطِنُها سُرُورُ لِأَوْلِيائِكَ » و فرموده شده : « يُضاعِفُ لَهُمُ الْحَسَناتِ . »
اين بيانات به فضيلت شب عيد در اين دعا اشاره دارد .
9 . خواستههاى مذكور ، امورى است كه به بخشهايى از آنها در بخش پنجم اشاره شد ، در اين جا به طور اختصار ذكر مىگردد . « ثَوابَ الْمُطِيعِينَ » ؛ « عُلُوَّ مَنازِلِ الْمُحِبِّينَ » ؛ « وَاكْتُبْنِى فِى عِبادِكَ الصّالِحِينَ الَّذِينَ قَبِلْتَ أَعْمالَهُمْ . . . » ؛ « وَفِّقْنا فِيها لَلْأَعْمالِ الصّالِحَةِ » ؛ « وَالتِّجارَةِ الرّابِحَةِ » ؛ « وَالسُّلُوكَ لِلْمَحَبَّةِ الْواضِحَةِ » ؛ « راجِياً لِفَضْلِكَ » ؛ « لَكَ فِيها أَضْيافٌ فَاجْعَلْنِى مِنْ أَضْيافِكَ » ؛ « وَهَبْ لِى ما بَيْنِى وَ بَيْنَكَ » .
هامش
( 1 ) . سورهى حجر ، آيهى 21 .