مسبّبات و در نتيجه مىتوان گفت بازگشت : « ما عِنْدَاللَّهِ » در تمام امور معنوى و ظاهرى دنيوى و اخروى ، به ملكوت و عالم امرى مظاهر و نامها و صفات الهى مىباشد و به اعتبار عينيّت داشتن آنها با ذات حق سبحانه مىباشد ، لذا خداوند مىفرمايد :
- وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ
« 1 »
و هيچ چيز نيست ، مگر آن كه گنجينههاى آن نزد ماست .
- ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ
« 2 »
آن چه پيش شماست تمام مىشود و آن چه پيش خداست ، پايدار است .
- وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ
« 3 »
و آن چه نزد خداست ، براى نيكان بهتر است .
- وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى أَ فَلا تَعْقِلُونَ
« 4 »
و آن چه پيش خداست ، بهتر و پايدارتر است ، مگر نمىانديشيد ؟
- لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ
« 5 »
براى آنان هر چه بخواهند پيش پروردگارشان خواهد بود ، اين است پاداش نيكوكاران .
- وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
« 6 »
و آن چه پيش خداست ، براى كسانى كه گرويدهاند و به پروردگارشان اعتماد دارند ، بهتر و پايدارتر است .
و آيات ديگر .
لزوم به كار بستن همت تنها براى حق تعالى
امّا در معناى جملهى : « وَ هَمِّى مُسْتَفْرِغاً لِما هُوَ لَكَ » بايد گفت : همان گونه كه در بيان جمله اوّل گذشت ، اقتضاى عالم بشريّت هر شخص آن است كه همواره اسباب و
هامش
( 1 ) . سورهى حجر ، آيهى 21 .
( 2 ) . سورهى نحل ، آيهى 96 .
( 3 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 198 .
( 4 ) . سورهى قصص ، آيهى 60 .
( 5 ) . سورهى زمر ، آيهى 34 .
( 6 ) . سورهى شورى ، آيهى 36 .