مسبّبات ، مورد توجّهش باشد ؛ زيرا وى از عالم طبيعت است و جز توجّه به طبيعت ، چيزى او را جلب نمىكند . از اين رو ، صاحب عالم طبيعت را كه همه امور آن منشأ گرفته از اوست فراموش مىكند و همه همّتش را به اسباب و مسبّبات منعطف مىكند .
گويا حضرت - عليهالسّلام - با اين بيان ، هر خواننده مؤمن را توجّه مىدهد كه : اين گونه مباش و از خدا بخواه كه همّتت را عالى گرداند تا آن را براى صاحب اسباب و مسبّبات به كار زنى و به آنها استقلال ندهى كه خسران دنيا و آخرت را در پى دارد . در حديث آمده است :
- « مَنْ لَمْ يَكُنْ هَمُّهُ ما عِنْدَاللَّهِ سُبْحانَهُ ، لَمْ يُدْرِكْ مُناهُ . » « 1 »
هر كس همّ و غمّش آن چه نزد خداوند سبحان است نباشد ، به آرزوى خود نخواهد رسيد .
- « ضاعَ مَنْ كانَ لَهُ مَقْصَدٌ غَيْرُ اللَّهِ . » « 2 »
هر كس مقصدى جز خدا داشته باشد ، نابود و گمراه مىگردد .
- « لَنْ تَتَّصِلَ بِالْخالِقِ حَتّى تَنْقَطِعَ عَنِ الْخَلْقِ . » « 3 »
تا از خلق نگسستهاى ، هرگز به خالق نمىرسى .
- « مَنْ رَغِبَ فيما عِنْدَ اللَّهِ ، بَلَغَ آمالَهُ . » « 4 »
هر كس به آن چه نزد خداست تمايل داشته باشد ، به آرزوهايش مىرسد .
- « يَنْبَغِى لِمَنْ عَرَفَ اللَّهَ سُبْحانَهُ ، أَنْ يَرْغَبَ فِيما لَدَيْهِ . » « 5 »
براى كسى كه خداوند سبحان را شناخته است ، سزاوار است به آن چه نزد اوست ، ميل و رغبت داشته باشد .
هامش
( 1 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب اللَّه تعالى ، ص 423 .
( 2 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب اللَّه تعالى ، ص 16 .
( 3 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب اللَّه تعالى ، ص 17 .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . همان .