بنابراين ، حاجت فوق را نمىتوان حاجت كوچكى به حساب آورد . تنها فرق امام در اين خواسته با ديگران اين است كه آن جناب - عليهالسّلام - ، دوام آن منزلت را تقاضا مىفرمايد و ديگران تلبّس به آن را .
( 807 )
« وَ تَوَحَّدْنِى بِما تَتَوَحَّدُ بِهِ مَنْ وَفا بِعَهْدِكَ ، وَأَتْعَبَ نَفْسَهُ فِى ذاتِكَ ، وَ أَجْهَدَها فِى مَرْضاتِكَ . » « 1 »
و همان گونه كه وفا كنندگان به پيمانت و كسانى كه خود را در [ راه ] ذات تو به زحمت مىاندازند و در [ راه ] خشنوديت مىكوشند ، موحِّد مىگردانى ، مرا نيز از اهل توحيدت بگردان .
معصومين - عليهمالسّلام - و تابعين واقعى آنان ، وفاداران عهد عبوديت ازلى
آنان كه به عهد عبوديت ازلى الهى در اين عالم وفا نموده و نفس خويش را به خاطر خشنودى حقّ سبحانه در ناراحتى انداختهاند ، جز انبيا - عليهمالسّلام - و اوصياى آنان - عليهمالسّلام - و تابعين واقعى آن بزرگواران نيستند ؛ زيرا غير آنان را توانايى امور فوق نبوده و نيست تا بتوانند به توحيد خاص آن بزرگواران اعتقاد و يا برقرار باشند . خداوند مىفرمايد :
- مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
« 2 »
از ميان مؤمنان ، مردانى هستند كه به آن چه با خدا عهد بستند ، صادقانه وفا كردند .
برخى از آنها در [ همين ] انتظارند و [ هرگز عقيده خود را ] تبديل نكردند .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 355 .
( 2 ) . سورهى احزاب ، آيهى 23 .