شرافت و عظمت به آن داده و رحمتت را در آن گسترده و عفو و گذشتت را ارزانى مىدارى و عطايايت را فراوان [ و يا : بزرگ ] و بر بندگانت تفضّل مىكنى .
تعظيم روز عرفه و تقاضاى عفو در اين روز
حضرت - عليهالسّلام - در اين بخش ، سخن از روز عرفه و تعظيم آن از سوى حقّ سبحانه به ميان آورده و خوانندگان را به عطايايى كه پروردگار در آن روز به بندگانش عنايت مىفرمايد توجه مىدهد تا بهره كامل معنوى از آن روز بگيرند . سپس ، آن جناب - عليهالسّلام - از عبوديّت خود و عطايايى كه خداوند منّان به او - عليهالسّلام - عطا نموده ، سخن به ميان مىآورد و اظهار گناه و نافرمانى و طلب بخشش از وى مىنمايد . ( توضيح اين گونه بيانات آن بزرگواران و نحوهى توجيه آن از حضرات معصومين - عليهالسّلام - گذشت ) سپس پس از قسم دادن حق سبحانه به اوليايش ، قريب به 110 حاجت خواسته شده است . در اين جا به ذكر بعضى از حوايج ياد شده اكتفا مىشود .
( 805 )
« بِحَقِّ مَنِ انْتَجَبْتَ مِنْ خَلْقِكَ . . . تَغَمَّدنِى فِى يَوْمِى هذا بِما تَغَمَّدْتَ بِهِ [ تَتَغَمَّدُ ] مَنْ جارَ إِلَيْكَ مُتَنَصِّلًا ، وَعاذَ بِاسْتِغْفارِكَ تائِباً . » « 1 »
به حقّ برگزيدگانت از ميان خلق . . . در اين روز چنان كه افرادى را كه [ از خود ] بيزارى جسته و از تو تقاضاى كمك نموده و با آمرزش خواهى و حالت توبه به تو پناه آوردهاند ، غرقهى [ رحمت ] خود مىكنى ، مرا نيز غرقهى [ رحمت ] خويش بگردان .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 353 .