خدايا ! و اين روز ، روز عرفه است ، همان روزى كه گرامى داشته و شرافت و عظمت بدان دادهاى .
10 . در آخر ، آن حضرت - عليهالسّلام - چندين صفحه از خويش و تقاضاهايش - عليهالسّلام - از خداوند سخن به ميان مىآورد ( عليه و على آبائه السّلام و الصلوات و التحيّات ) و مىفرمايد :
« أَللَّهُمَّ ! وَ أَنَا عَبْدُكَ الَّذِى أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ قَبْلَ خَلْقِكَ . . . » « 1 »
خدايا ! و من بندهى توام ، همان بندهاى كه پيش از آفرينش او ، نعمتت را به او ارزانى داشتهاى .
اين بود اجمال مضامين آن چه در اين دعا ( بنابر نقل مرحوم سيّد - رحمهاللَّه - از صحيفه ) « 2 » بيان شده است . حال مىپردازيم به يادآورى بخشهاى حسّاس دعا و تفسير و توضيح آن به مقدار نياز .
( 790 )
« أَلْحَمْدُللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ، أَللَّهُمَّ ! لَكَ الْحَمْدُ بَدِيعَ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ ! ذَا الْجَلالِ وَالْإِكْرامِ ! . . . » « 3 »
سپاس خداوند را كه پروردگار عالميان است ، خداوندا ! ستايش مخصوص توست ، اى نوآفرين آسمانها و زمين و [ اى ] بزرگ و بزرگوار ! . . .
ضرورت تهليل و تحميد و صلوات پيش از دعا
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 354 .
( 2 ) . اختلافى در نسخهى مرحوم سيد - رحمهاللَّه - با نسخههايى كه در دسترس مىباشد وجود دارد ، ولى ما در توضيحاتخود به آنچه اقبال الاعمال نقل مىكند ، اكتفا مىكنيم .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 350 .