ستايش خدايى را كه اين كتاب [ آسمانى ] را بر بندهى خود فرو فرستاد و هيچ گونه كژى در آن ننهاد .
- تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً
« 1 »
بزرگ [ و خجسته ] است كسى كه بر بندهى خود ، فرقان [ كتاب جدا سازندهى حق از باطل ] را نازل فرمود ، تا براى جهانيان هشدار دهندهاى باشد .
- فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى
« 2 »
آن گاه به بندهاش آن چه را بايد وحى كند ، وحى فرمود .
و نسبت به گفتار حضرت عيسى - عليهالسّلام - مىفرمايد :
قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ
« 3 »
گفت : منم بندهى خدا ، به من كتاب داده و مرا پيامبر قرار داده است و هر جا كه باشم ، مرا با بركت ساخته است .
از آيات فوق و آيات ديگر ، به شايستگى استفاده مىشود تا كسى منزلت عبوديّت را نداشته باشد ، خداوند منزلتهاى ديگر انتصابى و غيره را به او نخواهد داد .
عبوديت و عبد از ديدگاه قرآن
قرآن شريف در توضيح معناى عبوديت و ويژگىهاى عبد مىفرمايد :
- لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ * وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
« 4 »
شيطان را مپرستيد ؛ زيرا وى دشمن آشكار شماست و اين كه مرا بپرستيد ، اين است راه راست .
- وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ
« 5 »
هامش
( 1 ) . سورهى فرقان ، آيهى 1 .
( 2 ) . سورهى نجم ، آيهى 10 .
( 3 ) . سورهى مريم ، آيات 30 و 31 .
( 4 ) . سورهى يس ، آيات 60 و 61 .
( 5 ) . سورهى ص ، آيهى 30 .