دارد كه سخن آنان را بشنود چنان كه مادر به فرزند خود علاقه دارد و هيچ چيز ، حتّى به اندازه يك چشم بر هم زدن ، آنها را از خدا مشغول نمىكند .
علاوه بر بيان فوق ، هر جمله بعد از كاف خطاب « دَعَوْتُكَ فَأَجَبْتَنى . . . » نيز شاهد بر اين است كه او سبحانه بايد مورد توجه قرار گيرد تا دعا مستجاب شود . فتأمّل .
( 749 )
« أللَّهُمَّ ! صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ نَبِيَّكَ ، وَ عَلى آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطاّهِرِينَ أَجْمَعِينَ . » « 1 »
خداوندا ! بر حضرت محمّد ، بنده و فرستاده و پيامبرت و بر همهى خاندان پاك و پاكيزهى او ، درود فرست .
عبوديت ؛ ريشهى تمامى منزلتهاى معنوى و انتصابى
غرض ما از ذكر اين بخش ، تنها اشاره به اين نكته است كه حضرت - عليهالسّلام - ، عبوديّت پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - را پيش از رسالت و نبوّت ذكر فرموده ، تا بفهماند به واسطهى عبوديّت الهى است كه خداوند رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - و ديگر انبيا - عليهمالسّلام - و اوصيايشان - عليهمالسّلام - را به منزلتهاى معنوى و انتصابى بر مىگزيند .
خداوند مىفرمايد :
- سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى
« 2 »
منزّه است خدايى كه بندهاش را شبانگاهى از مسجدالحرام به سوى مسجد الاقصى - سير داد .
- الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً
« 3 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 346 .
( 2 ) . سورهى اسراء ، آيهى 1 .
( 3 ) . سورهى كهف ، آيهى 1 .