بستگى تام به حضرت حق ؛ ملاك ارزش افراد و غناى نفس انسانها
در اين جمله و جملههاى آتيه ، امورى درخواست شده است كه كرامت و شرافت هر انسان به آنها مىباشد ، جملهى فوق : « غِناىَ فِى نَفْسِى » خواننده را توجّه مىدهد كه بىنيازى در امور ظاهرى به كسى برترى نمىدهد ؛ زيرا آن كس كه خود را نساخته باشد ، فريفتهى جهات مادّى گشته و غناى او سبب غرور و حبّ به نفس و . . . خواهد شد و همين امر او را از ياد خدا باز مىدارد . خداوند مىفرمايد :
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى
« 1 »
حقاً كه انسان سركشى مىكند ، آن گاه كه خود را بىنياز پندارد .
بنابراين ، ارزش واقعى را كسانى دارند كه در عين دارا بودن به بىنيازىهاى ظاهرى ، از وابستگى به حضرت حقّ سبحانه و ياد او جدايى نگرفته باشند . خداوند مى فرمايد :
رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ
« 2 »
مردانى كه نه تجارت و نه داد و ستدى ، آنان را از ياد خدا مشغول نمىدارد .
اين جاست كه هر كس مىتوند غناى در نفس را به دست آورد . در حديث آمده است :
- « أَلْغِنى بِاللَّهَ ، أَعْظَمُ الْغِنى . » « 3 »
غناى باللَّه ، بالاترين بىنيازى است .
- « خَيْرُ الْغِنى غِناءُ النَّفْسِ . » « 4 »
بهترين بىنيازى ، غناى نفْس است .
- « غِنَى الْمُؤْمِنِ بِاللَّهِ سُبْحانَهُ . » « 5 »
غناى مؤمن ، به خداوند سبحان است .
هامش
( 1 ) . سورهى علق ، آيات 6 و 7 .
( 2 ) . سورهى نور ، آيهى 37 .
( 3 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب الغنى ، ص 298 .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . همان .