مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ اجْعَلِ اسْمِى فِى هذِهِ اللَّيْلَةِ فِى السُّعَداءِ . » « 1 »
پروردگارا ! پوششت در رابطه با من را بر كنار مكن و عيبم را به جهانيان نشان نده و بر محمّد و آل محمّد درود فرست و همين امشب نام مرا در ميان سعادتمندان قرار ده .
عيبپوشى خداوند
قطعاً مراد از پوشاندن ستر و عدم ارايهى عورت ، پوشش و عدم ارايهى عورت ظاهرى نيست ، به ويژه با توجه به ذكر « عالَمِين » ، ذيل دو جملهى ياد شده و درخواست اين دو حاجت ، در يكى از شبهاى قدر . بنابراين ، مقصود از آن دو ، بايد امر عظيم و مورد توجّهى باشد .
توضيح اين كه : خداوند - تباركوتعالى - بشر را به جهات ظاهرى و باطنى مجهّز نموده است ، يعنى از يك سو او را از خاك آفريده و بنيهى خاك بر تاريكى و انحراف و جهل است ؛ چنان كه مىفرمايد :
أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ
« 2 »
آيا كسى را در زمين قرار مىدهى كه تباهى نموده و خونها بريزد ؟
نيز در حديث آمده است :
- « بَناهُمْ بِنْيَةً عَلَى الْجَهْلِ . » « 3 »
بنياد خلق را بر نادانى پايه گذارى نمود .
- « أَلْشَّرُّ كامِنٌ فِى طَبِيعَةِ كُلِّ أَحَدٍ . » « 4 »
شرّ و بدى در طبيعت هر كس نهفته است .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 172 .
( 2 ) . سورهى بقره ، آيهى 30 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 3 ، ص 15 ، از حديث 2 .
( 4 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب الشرّ ، ص 173 .