- « أَلْإِخْلاصُ فَوْزٌ . » « 1 »
اخلاص ، مايهى رستگارى است .
- « أَلْإِخْلاصُ غايَةُ الدِّينِ . » « 2 »
اخلاص ، منتهاى دين دارى است .
- « أَلْإِخْلاصُ أَشْرَفُ نِهايَةٍ . » « 3 »
اخلاص ، برترين فرجام [ ديندارى ] است .
( 380 )
« وَ ثَبِّتْنِى بِالْقَوْلِ الثّابِتِ فِى الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِى الْآخِرَةِ . » « 4 »
و مرا با گفتار [ و اعتقاد ] ثابت ، در زندگانى دنيا و در آخرت ، استوار بدار .
از اين جمله برمىآيد بشر به اقتضاى عالم بشريّت ، همواره در خطر انحراف از طريقهى فطرت و محروميّت از توجّه به حضرت حق سبحانه - كه خميرهى او بر آن استوار است - مىباشد . از اين رو ، هماره بايد از خدا بخواهد كه در عمل و گفتار ، از اين امر غفلت نورزد ؛ و گرنه در دنيا و آخرت به خسران ابدى دچار گرديده و از شهود جمال حق سبحانه محروم خواهد شد .
خداوند مىفرمايد :
- إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ
« 5 »
مسلّماً كسانى كه گفتند : پروردگار ما خدا است ، سپس [ بر اين گفتار و اعتقاد ] استقامت ورزيدند ، فرشتگان بر آنان فرود آمده [ و مىگويند : ] هرگز بيم به خود
هامش
( 1 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب الاخلاص ، ص 91 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 172 .
( 5 ) . سورهى فصّلت ، آيهى 30 .