راه ندهيد و اندوهگين نگرديد و به بهشتى كه وعده داده شدهايد ، شادمان گرديد .
- أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ
. . . *
يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ
« 1 »
آيا نديدى كه چگونه . . . خداوند كسانى را كه ايمان آوردند ، با گفتار [ و اعتقاد ] ثابت در دنيا و آخرت استوار مىگرداند .
- إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
« 2 »
به راستى كسانى كه گفتند : پروردگار ما خدا است ، سپس استقامت ورزيدند ، نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مىگردند .
( 381 )
« وَ وَفِّقْنِى لِكُلِّ مَقامٍ مَحْمُودٍ تُحِبُّ أَنْ تُدْعى فِيهِ بِأَسْمآئِكَ ، وَ تُسْئَلُ فِيهِ مِنْ عَطآئِكَ . » « 3 »
و مرا به هر مقام ستودهاى كه دوست دارى در آن به نامها [ و كمالات ] خودخوانده شوى و از بخششت درخواست كنند ، موفّق گردان .
مقامهاى ستودهاى كه خداوند دوست دارد
مقام محمود در اين جا - بر مبناى معناى لغوى آن - به معناى مقام و جايگاه پسنديده و ستوده شده است ؛ زيرا مىفرمايد : « لِكُلِّ مَقامٍ مَحْمُودٍ » و مقصود ، مقام محمود مصطلح ، كه عبارت از نيل به مقام احديّت و منزلت لا اسم و رسمى و مقام اللَّه اكبر كه خداوند سبحان در آن به عينيّت صفات و اسمها با ذات ديده و خوانده مىشود ، نيست . مقصود از مقامهاى پسنديده كه دو خصوصيّتِ « تُحِبُّ أَنْ تُدْعى فِيهِ بِأَسْمآئِكَ ، وَ تُسْئَلَ فِيهِ مِنْ
هامش
( 1 ) . سورهى ابراهيم ، آيات 24 و 27 .
( 2 ) . سورهى احقاف ، آيهى 13 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 172 .