( 378 )
« أَوْ نَقَصَ مِنْ حَظِّى عِنْدَكَ . » « 1 »
يا از بهرهى من نزد تو بكاهد .
عظمت بهرهمندى از ديدار حقّ سبحانه
از اين جمله برمىآيد كه بهرهمندى از پروردگار براى مؤمن ، از اثر معنوى شگرفى برخوردار است ، به گونهاى كه از هر چيز كه انسان را از اين حظّ و بهره باز مىدارد ، بايد به حضرت حقّ سبحانه پناه برد ؛ زيرا هيچ چيز نمىتواند با لحظهاى از بهرهمندى شهود جمال و جلال عظمت ديدار حق سبحانه مقابله نمايد ؛ چرا كه هر چه در عالم است ، پرتوى از تجليّات جمالى و جلالى اسمها و صفات حضرت حق هستند و فنا در آنها راه دارد و تنها حضرت حقّ سبحانه و اسما و صفات او است كه از اين امر مستثنا است .
از اين رو ، در دعاى عرفهى سيّدالشهدا - عليهالسّلام - آمده است :
« [ إِلهِى ! ] ماذا وَجَدَ مَنْ فَقَدَكَ ؟ ! وَ مَا الَّذى فَقَدَ مَنْ وَجَدَكَ ؟ ! » « 2 » [ معبودا ! ] آن كه تو را از دست داد ، چه چيز يافت ؟ ! و كسى كه تو را يافت ، چه چيزى را از دست داد ؟ !
توضيح اين كه چگونه امور عالم طبيعت ، انسان را از اين حظّ و بهره باز مىدارد .
( 379 )
« أَللَّهُمَّ ! صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مَحَمَّدٍ ، وَ وَفِّقْنِى لِكُلِّ شَىْءٍ يُرْضِيكَ عَنِّى ، وَ يُقَرِّبُنِى إِلَيْكَ ، وَ ارْفَعْ دَرَجَتِى عِنْدَكَ ، وَ أَعْظِمْ حَظِّى ، وَ أَحْسِنْ مَثْواىَ . » « 3 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 172 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 349 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 172 .