اين تعبيرات گواه بر اين است كه ذكر « أَنْتَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ . » « 1 » ؛ ( تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست ) ، به توحيد اعظم و مقام لا اسمى و رسمى حضرت حق اشاره دارد . نيز اين كه در آخر مىفرمايد :
- « لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى . » « 2 »
نامها [ و كمالات ] نيكوتر تنها براى او است .
- « وَ ألْكِبْريآءُ رِدائُكَ . » « 3 »
و بزرگمنشى ، جامهى [ برازنده و مخصوص ] توست .
اين فراز ، به پاكيزه بودن ذات حق سبحانه از كثرت و عينيّت اسمهاى الهى با ذات او اشاره دارد . امام صادق - عليهالسّلام - مىفرمايد :
« ما مِنْ مُؤْمِنٍ يَسْألُ اللَّهَ بِهِنَّ ، وَ يُقْبِلُ بِهِنَّ قَلْبَهُ إِلَى اللَّهِ - عَزَّوَجَلَّ - ، إِلّا قَضَى اللَّه - عزَّوَجَلَّ - لَهُ حاجَتَهُ . وَ لَوْ كانَ شَقِيّاً ، رَجَوْتُ أَنْ يُحَوَّلَ سَعِيداً . » « 4 »
هيچ مؤمنى نيست كه به وسيلهى آنها [ اسمها ] چيزى را از خداوند بخواهد و به آنها با دل بر خداوند - عزّوجلّ - روى آورد ، مگر اين كه خداوند - عزّوجلّ - حاجت او را بر مىآورد . و اگر بدبخت هم باشد ، اميد دارم كه نيكبخت گردد .
اينك به توضيح برخى از اسما و كمالات ياد شده ، اشاره مىشود :
( 357 )
« رَبُّ الْعالَمِين » « 5 »
پروردگار جهانيان .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 169 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 169 و 170 .
( 5 ) . اقبال الاعمال ، ص 169 .