امرى آنها نشأت مىگيرد ؛ چنان كه مىفرمايد :
- أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ
« 1 »
آگاه باشيد كه [ عالَم ] خلق و امر براى او است .
- فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
« 2 »
پس پاك و منزّه است خداوندى كه ملكوت [ و باطن ] هر چيز به دست او است و تنها به سوى او باز مىگرديد .
( 442 )
« فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَنْزِلَ عَلَىَّ وَ عَلى إِخْوانِى وَ أَهْلى وَ جيرانِى ، بَرَكاتِكَ وَ مَغْفِرَتَكَ وَ الرِّزقَ [ رِزْقَكَ ] الْواسِعَ ، وَ اكْفِنا الْمَؤُونَ . » « 3 »
پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و بركات و آمرزش و روزى گستردهات را بر من و برادران و خانواده و خويشان و همسايگانم فرود آر و ما را از رنجها و سختىها كفايت فرما .
تقدّم درخواستهاى معنوى بر حوايج مادّى
از مجموع جملههاى اين فراز استفاده مىشود ، در مرحلهى اوّل بايد امور معنوى را از خداوند درخواست نمود ؛ زيرا صلوات ، بركات و مغفرت ، همگى از امور معنوى مىباشند و در مرحلهى دوّم امور مادّى را تقاضا كرد ؛ چنان كه مىفرمايد : « رِزْقَكَ الْواسِعَ وَاكْفِنا الْمَؤُونَ . » اگر چه امكان دارد مقصود از روزى فراوان و كفايت ما يحتاج ، اعمّ از روزى ظاهرى و معنوى و كفايت در امور ظاهرى و معنوى باشد .
هامش
( 1 ) . سورهى اعراف ، آيهى 54 .
( 2 ) . سورهى يس ، آيهى 83 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 180 .