درصدد آن بر مىآيند كه خود را از آنها در امان بدارند : « وَاحْفَظْنا مِنْ حَيْثُ نَحْتَفِظُ » .
4 . محفوظ ماندن از خطرات ظاهرى و معنوى كه عموم مردم به لحاظ عدم آگاهى از وجود آنها ، درصدد محافظت خود از آنها بر نمىآيند : « وَاحْفَظْنا . . . مِنْ حَيْثُ لا نَحْتَفِظُ » .
بر اين اساس ، به نظر مىرسد خواستهى اوّل و دوّم تمام نعمتهاى ظاهرى كه خداوند به بندگان عطا فرموده و بشر صورتاً به وسيلهى آنها ادامه حيات مىدهد - از نفس كشيدن گرفته تا نعمتهاى ظاهرى - و روزىهاى معنوى كه راه رسيدن به غرض غايى از خلقت را براى انسان فراهم مىكند ، شامل مىگردد ، چنان كه خواستهى سوّم و چهارم ، محفوظ ماندن از همهى خطرات عالم طبيعت را - كه انسان از برخى از آنها آگاه است و به آنها توجه دارد - و نيز بسيارى از امور كه به آنها توجّه ندارد و نادانسته ممكن است گرفتار آنها شود و نيز در امور معنوى ، محفوظ ماندن از همهى موانع راه از رسيدن به غرض غايى خلقت - اعمّ از وسوسههاى نفسانى و شيطانى و هواها و خاطرات عالم مادّه و تعلّقات و دوستان غير اهل طاعت و . . . - را شامل مىگردد .
و تحقق يافتن خواستههاى چهارگانهى فوق ، براى نايل شدن به حاجتى است كه مىفرمايد :
( 444 )
« أَللَّهُمَّ ! صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَاجْعَلْنا فِى جِوارِكَ وَ حِرْزِكَ .
عَزَّ جارُكَ ، وَ جَلَّ ثَنآؤُكَ ، وَ لا إِلهَ غَيْرُكَ . » « 1 »
خداوندا ! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و ما را در جوار و پناه و جاى امن خويش قرار ده . پناهندهى به تو سرافراز و ثناى تو بزرگ [ و منزّه از هر كاستى ] است و معبودى جز تو وجود ندارد .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 180 .