3 . فضيلت معنوى در دنيا و آخرت : « تَفْضيلِنا » .
4 . سيادت و آقايى معنوى در دنيا و آخرت : « سُؤْدَدِنا » .
5 . شرافت معنوى در دنيا و آخرت : « شَرَفِنا » .
6 . مجد ، عظمت و بزرگى معنوى در دنيا و آخرت : « مَجْدِنا » .
7 . نعمتهاى معنوى در دنيا و آخرت : « نَعْمآئِنا » .
8 . كرامتهاى معنوى الهى در دنيا و آخرت : « كَرامَتِنا » .
در مقابل ، صبر ننمودن در مقابل قضا و قَدَر الهى ، موجب نقص در حسنات شخص در دنيا و آخرت خواهد بود . از اين رو ، در ادامه آمده است : « وَ لا تَنْقُصْ مِنْ حَسَناتِنا » .
أَعانَنَا اللَّهُ عَلى قَضآئِهِ وَ قَدَرِهِ ، وَ جَعَلَنَا مِنْ أَهْلِ الصَّبْرِ !
( 423 )
« أَللَّهُمَّ ! وَ ما أَعْطَيْتَناهُ مِنْ عَطآءٍ ، أَوْ فَضَّلْتَنا بِهِ مِنْ فَضِيلَةٍ ، أَوْ كَرَّمْتَنا [ أَكْرَمْتَنا ] بِهِ مِنْ كَرامَةٍ ، فَأَعْطِنا مَعَهُ شُكْراً يَقْهَرُهُ وَ يَدْمَغُهُ ، وَاجْعَلْهُ لَنا صاعِداً فِى رِضْوانِكَ وَ فِى حَسَناتِنا وَ سُؤْدَدِنا وَ شَرَفِنا وَ نَعْمآئِكَ وَ كَرامَتِكَ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ . » « 1 »
خداوندا ! و هر عطايى كه به ما ارزانى داشتى ، يا هر فضيلتى كه ما را به واسطهى آن برترى دادى ، يا هر كرامتى كه به ما بخشيدى ، پس همراه با آن شكرى عطا فرما كه بر آن چيره گردد و آن را در خشنودى خود و در حسنات و سرورى و برترى و نعمت و كرامتمان ، در دنيا و آخرت بالا بر .
سپاس گزارى غالب بر قضا و قدر و ثمرات آن
جملههاى اين فراز كه در ادامهى فراز گذشته آمده ، بيانگر آن است كه تنها درخواست
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 178 و 179 .