عذاب و دوستى خود و بزرگداشت ياد و توفيق [ نايل گشتن به ملاقات ] روى [ اسمها و صفات ] خويش را به من ارزانى دار .
درخواست نيل به نعمتها در ماه رمضان
از اين فراز برمىآيد كه مقصود از خيرات الهى ، اعمّ از خيرات و نعمتهاى دنيوى و اخروى و امور معنوى - از جمله درخواستهاى پنجگانهى ياد شده - مىباشد و بايد آنها را در ماه مبارك رمضان - كه ماه ضيافت الهى است - از خداوند درخواست نمود و در اين ماه از روحانيّت آنها بهرهمند گرديد ؛ زيرا نيل به اين خواستهها در آخرت ، مرهون نيل به آنها در دنيا مىباشد .
لزوم درخواست بالاترين مرحلهى خوف و رجا
خواسته اوّل و دوّم : « شَوقاً إِلى لِقائِكَ وَ خَوْفَاً مِنْ عَذابِكَ » ؛ درخواست مرحلهى اعلاى خوف و رجا ؛ يعنى مشاهدهى جمال حضرت حقّ و ترس از عظمت او سبحانه است ، كه مختصّ به اولياى الهى است و از اين جا برمىآيد كه تقاضاى رسيدن به اين منزلت براى آنان كه فاقد آن هستند ، مطلوب است و آنان كه داراى آن مىباشند ، تقاضاى دوام آن را دارند .
عطف محبت تنها به حق تعالى
دربارهى خواستهى سوّم كه فرموده است : « حُبّاً لَكَ » و نفرموده : « حُبَّكَ » بايد توجّه داشت انسان به هر چه - از جمله وجود خود - روى مىآورد و از آن بهرهمند مىشود ، به آن محبّت پيدا مىكند . از اين رو ، استقلال دادن در محبّت به موجودات ، از نظر حق سبحانه مطلوب نيست و جملهى دعا به خواننده مىآموزد كه به استقلال به مظاهر محبّت نظر نورزد و محبّت خود را به حق سبحانه معطوف بدارد ؛ زيرا هيچ موجود و مظهرى از خود ، هيچ جمال و كمال و هستى را حايز نيست ؛ بلكه هر چه دارد ، ظهور