احتمال نخست از احتمالهاى گذشته ، بهتر به نظر مىرسد .
( 318 )
« إِلهِى ! ما كان مِنْ أَمْرٍ هُوَ أَقْرَبُ إِلى طاعَتِكَ ، وَ أَبْعَدُ مِنْ مَعْصِيَتِكَ ، وَ أرْضىْ لِنَفْسِكَ ، وَ أَقْضى لِحِقِّكَ ، وَ أَوْفى بِعَهْدِكَ ، وَ أَبْلَغُ لِمَحَبَّتِكَ ، وَ أَقْرَبُ لِلْخُلُودِ فِى جَنَّتِكَ ، وَ خَيْرٌ فِى المَعادِ إِلَيْكَ ، وَ آمَنُ مِنْ فَزَعِ يَوْمَ الْقيامَةِ ، فَافْتَحْهُ لِى بِيُسْرٍ مِنْكَ ، وَ أَعِنِّى عَلَيْهِ ، وَ أَدْلُلْنِى إِلَيْهِ ، وَ وَفِّقْنِى لَهُ ، وَ خُذْ بِناصِيَتِى وَ يَدِى وَ قَلْبِى إِلَيْهِ . » « 1 »
معبودا ! هر كارى كه براى من به طاعت تو نزديكتر و از نافرمانىات دور تر و نسبت به تو خرسند كنندهتر و بيشتر برآورندهى حق تو و موجب وفاى به عهد و رسانندهتر به دوستى تو است و به جاودانگى بهشتت نزديكتر و براى من در هنگام بازگشت به سوى تو بهتر و از هراس روز قيامت آرام بخشتر مىباشد ، به راحتى ، از جانب خويش ، درِ آن را به روى من بگشاى و بر آن يارىام فرموده و به سوى آن رهنمون و بر آن موفّق بدار و موى پيشانى [ و تمام وجود ] و دست و دلم را به سوى آن بگير و بكش .
رسيدن به كمالات ، تنها به عنايات الهى
اين جملهها بيانگر آن است كه تمام امور انسان در شبانهروز - اعمّ از اعمال عبادى و غير عبادى - بايد بر اساس راهنمايىهاى نهگانه ياد شده در اين فراز باشد . نيز معلوم مىشود ، نايل شدن به اين امور ، جز به عنايت الهى امكانپذير نيست . از اين رو ، از حضرت إله آراسته شدن به آنها در ماه مبارك رمضان درخواست شده است .
الحمدللَّه أوّلًا و آخِراً ، و ما توفيقى إِلّا بِاللَّهِ العَلِىّ العَظيمِ .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 153 .