شست و شو داده و بر طرف نمايد و مرا به ياد خود - كه از آن به چيزهاى ديگر سرگرم و مشغول شدهام - واداشته و به واسطهى فرمانبردارى از دستورش ، قرب و منزلت و الا را برايم مقرّر فرمايد .
برخى ويژگىها و ثمرات معنوى روزه
اين فراز برخى ويژگىها و ثمرات روزه را بر شمرده است . اين ويژگىها عبارتاند از :
1 . واجب گرديدن روزه به صورت تعبّدى ، به گونهاى كه چون و چرا در آن راه نداشته باشد : « فَرَضَ عَلَىَّ الصِّيامَ تَعَبُّداً . » چنان كه خداوند مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
« 1 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، روزه بر شما مقرر شده است ، همان گونه كه بر كسانى كه پيش از شما [ بودند ] مقرر شده بود ، باشد كه پرهيزگارى كنيد .
2 . روزه ، شأن و منزلت روزه دار را اصلاح مىكند : « يُصْلِحُ بِهِ شَأْنِى » . اين نكته را مىتوان از دو آيهى زير استفاده نمود كه خداوند سبحان مىفرمايد :
- لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ
« 2 »
بى گمان ما انسان را در بهترين حالت و استوارى و استقامت آفريديم .
- وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
« 3 »
جنّيان و انسانها را نيافريديم ، مگر براى اين كه مرا پرستش كنند .
زيرا احسن تقويم در آيهى نخست عبارت از آفريده شدن بر فطرت توحيد و تعليم همهى اسمهاى الهى به صورت تكوينى به انسان است و عبوديّت واقعى در آيهى دوم نيز همان توجّه به فطرت مىباشد . از اين گذشته ، ذيل آيهى مربوط به روزه :
لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
نيز اشاره به بيان دعا است .
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 183 .
( 2 ) . سورهى تين ، آيهى 4 .
( 3 ) . سورهى ذاريات ، آيهى 56 .