- كه نفى أَبد از آن استفاده مىشود - به خلقتهاى نورى تا برزخى انسان نظر داشته باشد ؛ اگر چه عبارت « بِمَشِيَّتِهِ » خلقت مادّى را نيز شامل مىگردد .
چگونگى مشيّت الهى
مشيّت الهى ، كه ظهور انسان و موجودات به آن تحقّق پيدا كرده ، چگونگى ندارد ؛ زيراحضرت حقّ سبحانه نه خود چگونگى بردار است و نه مشيّت او ؛ بلكه وجود هر چيز عين خواست او است و او همانند مخلوقات نيست كه خواستهاش جداى از او باشد . « 1 »
لزوم توجه در پيچيدگى خلقت
براى روشن شدن ظهور قدرت حضرت حقّ در آفرينش ، شايسته است خوانندهى محترم با دقت تمام به خصوصيّات خلقى فرد فرد موجودات توجّه نمايد ، تا به قدرت حضرت حقّ سبحانه پى ببرد و بداند كه چرا قرآن شريف مكرّر براى شناسايى خود به خلقت انسان و ساير مخلوقات راهنمايى مىكند و بر آن اصرار مىورزد .
( 256 )
« أَلَّذِى فَرَضَ عَلَىَّ الصِّيامَ تَعَبُّداً يُصْلِحُ بِهِ شَأْنِى ، وَ يَغْسِلُ عَنِّى أَوْزارِى ، وَ يُذَكِّرُنِى بِما لَهَوْتُ عَنْهُ مِنْ ذِكْرِهِ ، وَ يُوجِبُ لِىَ الزُّلْفى بِطاعَةِ أَمْرِهِ . » « 2 »
خدايى كه روزه دارى را به خاطر تعبّد و بندگى ورزيدن واجب نمود ، تا شأن و منزلت و امور و احوالم را با آن اصلاح فرموده و بار گناهانم را
هامش
( 1 ) . ر . ك : بيانات حضرت استاد - رحمهاللَّه - در پاورقى جلد اوّل اصول كافى ، ص 150 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 138 .