انسان مىشود ، در ناهموارى امور معنوى - كه از لطيفترين امور است - نيز اثر به سزايى دارد .
( 132 )
« وَ أَنْ تُعْطِيَنِى قُوَّةً فِى عِبادَتِكَ ، وَ بَصَراً فِى كِتابِكَ ، وَفِقْهاً فِى حُكْمِكَ ، وَ تُبَيِّضَ وَجْهى بِنُورِكَ ، وَ تَجْعَلَ راحَتِى فِى لِقآئِكَ ، وَ غِناىَ فِى عَطآئِكَ ، و رَغْبَتِى فِيما عِنْدَكَ ؛ إِنَّكَ عَلِى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ، وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرِينَ ! » « 1 »
و اينكه نيرو در عبادت خويش و بينايى و روشندلى در فهم كتاب و دريافتن ژرف حكم و فرمانت را به من عطا فرمايى و آسودگىام را در ديدارت و بىنيازىام را در بخششت و رغبتم را در آن چه نزد تو است قرار دهى ؛ بىگمان تو بر هر چيز توانايى و درود و رحمت [ ويژهى ] خداوند بر حضرت محمّد و خاندان پاك او - عليهمالسّلام - باد !
توانايى در انجام عبادت
ممكن است مراد از توانايى بر عبادت : « قُوَّةً فِى عِبادتِكَ » قوّت معنوى و يا قدرت ظاهرى و يا هر دو مورد باشد ، ولى به نظر مىرسد در اينجا قوّت معنوى اراده شده باشد ؛ زيرا قدرت معنوى در عبادت است كه بندگان الهى را بر دوام آن وا داشته و از نواقص ظاهرى پاكيزه مىسازد ، اگرچه توانايى ظاهرى نيز اثر تامّى در صحيح و شايسته انجام دادن عبادت دارد .
امّا اين كه مراد از عبادت ، عبادات واجب و مستحبّ است و يا انجام هر عملى كه خداوند آن را دوست مىدارد ، اگرچه كارهاى عادّى باشد ، به نظر مىرسد مورد دوّم
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 120 .