حَوْلَ وَلاقُوَّةَ إِلأَ بِاللَّهِ . » ( هيچ دگرگونى و توانايى نيست مگر به خدا . ) - اما صورت همهى كارها در اختيار شخص است . از اين رو ، هر كس در گرو عمل خود است و در برابر آن مؤاخذه و بازخواست مىشود .
( 97 )
« فَافْتَحْ مَسامِعَ قَلْبِى لِذِكْرِكَ ، حَتَّى أَتَّبِعَ كِتابَكَ ، وَ أُصَدِّقَ رُسُلَكَ ، وَ أُومِنَ بِوَعْدِكَ ، وَ أُوفِىَ بِعَهْدِكَ ، فَإِنَّ أَمْرَ الْقَلْبِ بِيَدِكَ . » « 1 »
پس گوشها [ وسيلههاى شنوايى ] ى قلبم را براى ذكر و يادت بگشا ، تا از كتابت پيروى ، و رسولانت را تصديق نموده ، و به نويدت ايمان آورده و به پيمانت وفا كنم ؛ زيرا امر قلب به دست [ قدرت ] تو است .
وسيلههاى شنوايى قلب
اين جملهها كه با « فاء تفريع » شروع شده ، متفرّع بر جملههاى پيش از آن است كه در متن دعا آمده است :
« أَللَّهُمَّ ! إِنِّى أصْبَحْتُ أُشْهِدُكَ ، وَ كَفى بِكَ شَهيداً ، وَ اشْهِدُ مَلآئِكَتَكَ وَ حَمَلَةَ عَرْشِكَ وَ أَنْبِيآئَكَ وَ رُسُلَكَ ، عَلَى أَنْ أَتَوَلّى مَنْ تَوَلَّيْتَهُ ، وَ أَتَبَرَّأُ مِمَّنْ تَبَرَّأْتَ مِنْهُ ، وَ اومِنُ بِما أنْزَلْتَ عَلَى أَنْبِيآئِكَ وَ رُسُلِكَ . » « 2 »
خداوندا ! صبح كردم در حالى كه تو را گواه مىگيرم ، و تو براى گواهى بسندهاى و فرشتگان و حاملان عرشت و پيامبران و رسولانت را گواه مىگيرم بر اين كه كسى را كه تو دوست مىدارى ، به دوستى مىگيرم و از هر كس كه از آن بيزارى جستهاى ، بيزارى مىجويم و به آن چه بر پيامبران و رسولانت فرو فرستادهاى ، ايمان مىآورم .
و در پى آن مىفرمايد : « افْتَحْ مَسامِعَ قَلْبى . . . » ربط دادن و مترتّب كردن اين فراز به
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 107 .
( 2 ) . همان .