سبحان براى آمرزش گناهان باشد - چنان كه در آخر دعا بدان اشاره نموده و مىفرمايد :
« فَاغْفِرْلِى خَطِيئَتِى . » « 1 » ؛ ( پس خطا و گناهم را بيامرز . ) - تا در اثر مغفرت ، براى شهود ازلى و فرج شخصى آمادگى پيدا كند . جملههاى ذيل دعا كه مىفرمايد :
( 87 )
« أَللَّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ إِيْماناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبِى ، وَ يَقِيناً حَتَّى أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَنِى إِلّا ما كَتَبْتَ لِى ، وَ رَضِّنِى مِنَ الْعَيْشِ بِما قَسَمْتَ لِى . » « 2 »
خدايا ، ايمانى از تو خواهانم كه به [ واسطهى ] آن با دلم درآميزى و يقين و باورى كه بدانم جز آن چه براى من نوشته و مقدّر فرمودهاى به من نخواهد رسيد و در زندگانى ، به آن چه برايم قسمت و مقدّر نمودهاى ، خرسند و خشنود گردان .
كه توضيح آن در ذيل دعاى ابوحمزه گذشت ، شاهد بر هر دو معنا است .
تسبيحات سحر
( 88 )
« سُبْحانَ مَنْ يَعْلَمُ جَوارِحَ الْقُلُوبِ . . . » « 3 »
پاكا خدايى كه به اعضا [ يا : گناهان ] دلها آگاه است !
مفهوم تسبيح حقيقى در آيات و دعاها
اصولًا تسبيح در آيات قرآن و دعاها به معناى تنزيه است و مراد از تنزيه ، ياد كردن و
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 82 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان .