خوانده شود . از اين رو ، افزون بر اين اين كه هر اسم و صفتى را با تسبيح و تهليل ذكر مىكند ، در ذيل هر اسم و صفت آن را به گونهاى متناسب بيان مىكند ، تا خواننده گمان نكند كه كمالات حضرت حقّ سبحانه همانند آفريدههايش مىباشد و نيز با اين راه او را خالى الذهن مىنمايد تا خدا را آن گونه كه هست ، بخواند و سپس حاجت بخواهد .
براى نمونه ، اوّلين صفت و اسمى كه حضرت حقّ در اين دعا بدان خوانده شده ، « ربّ » است و اين به دليل آن است كه ربوبيّت خدا پيش از هر چيز در نظر انسان مىآيد .
امّا براى اين كه گمان نشود تنها تدبير امر به دست او است ، نه اصل وجود هر شىء ، فرموده شده است : « يا رَبَّ كُلِّ شَىْءٍ وَ وارِثَهُ ! . » اين بيان در واقع اشاره به آيات شريفهى ذيل است كه مىفرمايد :
- وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
« 1 »
و تمام آن چه در آسمانها و تمام آن چه در زمين است ، تنها از آن خدا است ، و [ همهى ] امور تنها به سوى خداوند باز مىگردد .
- لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ
« 2 »
تمام آن چه در آسمانها و زمين است فقط از آن او است ، آگاه باش كه [ همهى ] امور تنها به سوى او باز مىگردد .
- إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَ مَنْ عَلَيْها وَ إِلَيْنا يُرْجَعُونَ
« 3 »
ماييم كه زمين و تمام آن چه را كه بر روى آن است ، به ارث مىبريم ، و تنها به سوى ما باز مىگردند .
اين دعا با متجاوز از چهل اسم يا صفت كه بيشتر آنها ذيلى دارد كه معناى واقعى آن اسم و يا صفت را بيان مىكند ، خواننده را به تمام معنا متوجّه حضرت حقّ سبحانه مىكند و شايسته است خوانندهى محترم براى بررسى بيشتر به متن دعا رجوع كند .
يكى ديگر از آن اسمها و صفات كه نكتهاى در آن نهفته ، فراز ذيل است :
هامش
( 1 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 109 .
( 2 ) . سورهى شورى ، آيهى 53 .
( 3 ) . سورهى مريم ، آيهى 40 .