و عالم خلقى ظهور يافتهى اسما و صفاتاند و هر يك از مخلوقات به قدر ظرفيّت خويش از آنها بهره دارند . فَتَأَمَّلْ .
( 52 )
« أَللَّهُمَّ ! اشْغَلْنا بِذكْرِكَ ، وَ أَعِذْنا مِنْ سَخَطِكَ ، وَ أَجِرْنا مِنْ عِقابِكَ ، وَ ارْزُقْنا مِنْ مَواهِبِكَ ، وَ أَنْعِمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلِكَ . » « 1 »
خداوندا ! ما را به ذكرت سرگرم ساخته و از خشم خود در پناه خويش درآور و از عذابت رهايى داده و از عطايايت روزىمان گردان و از فضل و كَرمَت ، بر ما ارزانى دار .
آثار ياد خدا
اين فراز بيانگر آن است كه : هر كس در ياد خدا به سر برد ، از خشم حضرت حقّ سبحانه محفوظ خواهد بود ، و هر كس از ياد او بر كنار باشد ، از خشم او مصون و محفوظ نخواهد بود ؛ زيرا بر كنارى از ياد حق ، غفلتها و غفلتها گناهان را در پى دارد . چنان چه بنده از خشم خدا محفوظ باشد ، در اين جهان و جهان ديگر به تبعات و پيامدهاى آن دچار نگشته و از نعمتهاى معنوى دو جهان برخوردار خواهد شد ، و آن نيست ؛ مگر از آثار ذكر و ياد خدا . شاهد بر معناى فوق ، جملاتِ بعد از « اشْغَلْنا بِذِكْرِكَ » است كه از آثار ياد خدا به شمار آمده است ، وَ اللَّهُ يَعْلَمُ .
( 53 )
« أَللَّهُمَّ ، و تُبْ عَلَىَّ حَتّى لا أَعْصِيَكَ ، وَ أَلْهِمْنِى الْخَيْرَ وَ الْعَمَلَ بِهِ ، وَ خَشْيَتَكَ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ أَبَداً ما أَبْقَيْتَنِى ، يا رَبَّ الْعالَمِينَ . » « 2 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ص 70 .
( 2 ) . همان .