مرحلهء سوم : تمسك به قرآن ، از حقيقت قرآن استفاده كردن و به نور قرآن منور شدن است . اين از آن همه نيست ، از آن خوبان است . قرآن در سوره واقعه مىگويد مال خوبان است ؛ « كِتابٍ مَكْنُونِ لا يَمَّسُهَ الْا المُطَهَّرُونَ » ( واقعه / 78 و 79 ) .
اگر دلت بخواهد قرآن را لمس كند ، اگر دلت بخواهد قرآن را مس كند و نور قرآن در آن دل بتابد ، آن دل بايد مطهر باشد ، صفات رذيله بايد در آن دل نباشد ؛ اين مال خوبان است .
اگر ما خوب شديم ، خدا در آيهء قرآن مىفرمايد كه همين قرآن به طور ناخودآگاه راههاى سلامتى را به تو نشان مىدهد ؛ يعنى قرآن مىشود براى تو معلم اخلاق ، چه خوب است انسان يك معلم اخلاقى مثل قرآن داشته باشد كه هميشه با اوست . مىفرمايد : « قَدْجاءكُمْ مِنَ اللّهِ نَورٌ وَ كِتابٌ مُبينٌ يَهْدي بِهِ اللّهَ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ الّسَلامِ وَيُخْرِجُهُمْ مِنَ الّظُلُماتِ اليَ الّنُورِ بِاذْنِهِ وَيَهْديهِمْ الي صِراطٍ مُسْتَقيمٍ » ( مائده / 15 و 16 ) ؛ نور آمده ، كتاب مبين آمده ، هدايت مىكند ، آن هم نه هدايت به معناى نشان دادن طريق ، بلكه به معناى ايصال به مطلوب . چه كسى را ؟ « مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ » ؛ كسى را كه خدا از او راضى باشد ، راههاى سلامتى را به او مىنماياند ، راههاى سلامتى براى دنيايش ، راههاى سلامتى براى آخرتش ، راههاى سلامتى براى هدايت جامعهاش و راههاى سلامتى براى تهذيبنفس ، براى سير و سلوكش و براى اين كه از اين منازل ، يكى پس از ديگرى كدورت بگذرد و او را برساند به جاى بالا و بالاتر . بعد مىفرمايد : « يُخْرِجُهُمْ مِنَ الّظُلُماتِ اليَ الّنُورِ » ؛ يعنى قرآن او را از ظلمتها به نور مطلق مىكشاند . دل او را از ظلمت جهل ، از ظلمت هوا و هوس ، از ظلمت صفات رذيله ، از كدورتهاى غم و غصه ، دلهره ، اضطراب خاطر و نگرانى ، و بالاخره از هر ظلمتى به نور مطلق مىكشاند و دل او به نور قرآن منور مىشود و ديگر مثل كسى كه نور دارد و هيچ پشيمانى ندارد و هيچ غم و غصه و نگرانى ندارد مىشود . ديگر دل او يك دنيا اطمينان مىشود كه « الا بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ » ( رعد / 28 ) . بعد هم
تهذيب نفس از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 93
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٩٣