است ؛ يعنى اگر پروردگار عالم نماز شب از ما بخواهد ، به دلالت فحوا و به طريق اولى نماز واجب را حتماً مىخواهد .
اگر به واسطهء نماز شب تقويت اراده پيدا كنيم ، به فحوا با نمازهاى واجب بيشتر پيدا مىكنيم ، اگر به واسطهء نوافل انسان بتواند به مقام لقاء برسد با نمازهاى واجبى بيشتر مىتواند برسد ، و بالاخره اگر به واسطهء نوافل بتواند مهذب شود ، به واسطهء نمازهاى واجب بيشتر مىتواند . از فحوا فهميده مىشود كه اهميتدادن به نماز ، نماز اول وقت براى همه اگر بشود و گرنه ، براى ما طلبهها حتماً بايد بشود ، با جماعت ، در مسجد و در حرم مطهر ، و اين نماز اول وقت است كه قرآن به آن سفارش كرده .
سيرهء پيغمبر اكرم و ائمهطاهرين - عليهمالسلام - هم همين است . در روايات ما هم روى آن خيلى سفارش شده است .
« اقِمِ الّصَلوةَ لِدُلُوكِ الّشَمْسِ الي غَسَقِ الّلَيْلِ وَ قُرآنَ الْفَجْرِ » ( اسراء / 78 ) .
من خيال مىكنم در « اقِمِ الّصَلوةَ لِدُلُوكِ الّشَمْسِ » اين لام لدلوك به معناى « عند » باشد و معنايش اين جور مىشود كه اول وقت ظهر و عصر ، نماز ظهر و عصر ، اول وقت مغرب و عشاء نماز مغرب و عشاء و اول طلوع فجر ، نماز صبح را بر پاى بدار .
تأكيد آيات و روايات بر نماز اول وقت
رواياتى كه اين حرف مرا تأييد مىكند زياد است ، به اندازهاى زياد است كه روايات مستفيضه است كه اگر كسى بدون عذر نماز اول وقت نخواند شامل « فَوَيْلٌ لِلْمُصَلّينَ الَّذينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ » ( ماعون / 4 و 5 ) مىشود . آيه در سورهء ماعون است مىفرمايد : واى بر آن كسانى كه مسلمان واقعى نيستند ، آن كسانى كه نماز را سبك