اينها دو تا مصيبت دارند : يكى در دنيا كه يك زندگى ناخوش دارند ، و يكى در آخرت كه كور وارد صف محشر مىشوند . آن جا با خدا درد دل مىكند : چشم داشتم ، چرا اين جا كورم ؟ خطاب مىرسد : براى اين كه نماز را فراموش كردى ، براى اين كه آياتى كه براى تو فرستاده بوديم همه را از ياد بردى . خوب ، حالا هم از ياد برده مىشوى ؛ « كَذلِكَ اتَتْكَ آياتُنا فَنَسيتَها وَكَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسي » ( طه / 126 ) . علاوه بر اين كه نمىشود تهذيبنفس كرد ، يك حالى از حيرانى و سكران براى انسان پيدا مىشود . دلهره ، اضطراب خاطر ، نگرانى ، غم و غصه فراوان دارد و نمىداند از كجا سرچشمه گرفته است . قرآن مىفرمايد : علتش ، اهميت ندادن به نماز است . حتى آن جمله كه در سوره ماعون است كمر انسان را مىشكند . مىفرمايد : « فَوَيْلٌ لِلْمُصَلّينَ الَّذينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ » ( ماعون / 5 ) ، واى به آن نامسلمان ، آن كه مسلمان واقعى نيست ، واى به اين نامسلمان ، آن كه نماز را سبك مىشمارد . نماز مىخواند اما مىگذارد آخر كار ، نماز مىتواند با جماعت بخواند نمىخواند ، مىتواند نمازش با دل ادب بگزارد و تندتند نخواند ، اما مراعات نمىكند .
بالاخره نماز معلم اخلاق است . من از همه شما تقاضا دارم نماز اول وقت بخوانيد . اگر مىشود در مسجد با جماعت بخوانيد . من از همه شما تقاضا دارم براى پربركت شدن عمرتان ، براى پربركت شدن عملتان ، براى اين كه خدا دست شما را بگيرد و تقوا پيدا كنيد و مهذب شويد ، به نماز خيلى اهميت بدهيد . « انَّ الصَّلوةَ تَنْهي عَنِ الْفَحْشاءِ وَالْمُنْكَرِ » ( عنكبوت / 45 ) بىاعتنا به نماز نباشيد . خدا عاقبت آن كسى كه بىاعتنا به نماز است به خير نمىكند . چه بسيار ديدم افرادى كه پنجاه سال ، شصت سال قال الباقر و قال الصادق گفتند ، اما بالاخره عاقبتشان به خير نشد ، براى اين كه به نماز اهميت نمىدادند . يك نماز تندتندى آن هم در آخر كار ، در آخر وقت مىخواندند . از
تهذيب نفس از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 67
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٦٧