بَعْضُكُمْ بَعْضاً ايُحِبُّ احَدُكُمْ انْ يَأكُلَ لَحْمَ اخيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ » ( حجرات / 12 ) « 1 » عزيزان من ، شما اين روايت امام حسين ( ع ) و امام سجاد ( ع ) را چگونه معنا مىكنيد ، آن جا كه فرمودند : « الغيبه ادام كلاب اهل النار » ، يعنى غيبت نان و خورش سگهاى جهنم است ؟ شما اين را چگونه معنا مىكنيد ؟
استاد بزرگوار ما ، مرحوم حضرت امام - رضوانالله تعالى عليه - آن را چنين معنا مىكرد . ببينيد خوب معنايى است يا نه . امام ( ره ) فرمود : آن كسانى كه در روح آنها غيبت روى غيبت متمركز بشود ، اين غيبتها به روح آنان رنگ مىدهد ، و در نتيجه هويت آنها عوض مىشود ، و به صورت سگى در مىآيند . اين سگ جهنم مىرود و در آن جا غذا مىخواهد . در آن جا غذايش چيست ؟ آنچه كه قرآن در اينباره مىگويد : اين است كه غيبتهاى او ، آن گوشتهاى گنديده و آن گوشتهاى كثيف را به جهنم مىبرند ، و در آن جا نان و خورش اين سگ مىشود .
اين روايات ، به رغم موجز بودن ، هم تجسم عمل به معناى سوم را معنا مىكند ، هم تجسم عمل به معناى دوم را .
خلاصه بحث
اخلاق و اخلاقيات اهميت دارد . ما اگر سعادت دنيا و آخرت بخواهيم ، اگر تأمين آتيه براى خود و براى اولادمان بخواهيم ، اگر راستى بخواهيم در اين دنيا يك حيات طيبى داشته باشيم ، اگر بخواهيم در آخرت با خدا ، با پيغمبر ، با شهداء و با افراد شايسته يعنى
هامش
( 1 ) - نبايد همديگر را غيبت كنيد . آيا كسى از شما دوست دارد گوشت برادر مرده خويش را بخورد . اين چيزى است كه آن را خوش نداشتيد .