بدانيم و بگوييم كه خدا ارحم الراحمين است ، از هر پدر و مادر مهربانى مهربانتر است - اصلًا معنا ندارد كه بگوييم پدر و مادر مهربان ، روايت مىگويد خدا از هفتاد پدر و
مادر مهربانتر است . اين هم از باب مثال است ، خدا از هفتصد ، هفت ميليون ، هفت ميليارد پدر و مادر مهربان هم مهربانتر است - درك كنيم كه خدا ظالم نيست ، درك كنيم كه او حكيم است ، آنچه براى من است روى مصلحت انديشى است ، درك كنيم كه خدا بخيل نيست ، درك كنيم كه خدا توجه دارد « انه بكل شىء محيط » « 1 » درك كنيم كه « ان الله يحول بين المرء و قلبه » « 2 » كه خدا از من به من نزديكتر است و اين كه اگر چيزى را من درك مىكنم اول خدا درك مىكند بعد من .
يار نزديكتر از من به من است * وين عجبتر كه من از او دورم
اگر به راستى قدرت خدا را درك كنيم كه مىتواند به من عزت بدهد ، او مىتواند مرا ذليل كند اما چرا اين كار را بكند ، مگر بخيل است ؟ مگر قسى است ؟ مگر حال مرا نمىداند ؟ چون اگر كسى بخواهد به ديگرى ظلم كند بايد يكى از اين چيزها در ميان باشد .
وقتى انسان اين حقايق را درك كند خواه ناخواه به خدا اعتماد پيدا مىكند ، وقتى به او اعتماد پيدا كرد ( مثل اين كه شما يك كار خيلى مهمى را كه از دستتان بر نمىآيد به يك آدم خيلى دلسوز و مؤثق و خيرخواهى بدهيد ) ديگر دلهره ، اضطراب خاطر ، نگرانى ،
هامش
( 1 ) . سوره فصلت - آيه 54 .
( 2 ) . سوره انفال - آيه 24 .