قدير » « 1 » .
اين آيه شريفه با معناى توكل كه معنى كردم يكى است . زمينهء عزت را ما بايد فراهم كنيم ؛ اگر يك كسى خوب درس بخواند ، از نظر اخلاق و انسانيت خوب باشد ، بتواند علمش را پياده كند ، بتواند با جامعه
تماس بگيرد ، خواه و ناخواه عزت پيدا مىشود ، اما عزت را كه مىدهد ؟ عزت دست كسى نيست ، به دست مردم هم نيست ، عزت را بايد خدا بدهد .
برعكس اگر در انسان صفت رذيله باشد ، اين صفت خواه و ناخواه طردش مىكند ، معنا ندارد كه خدا به او عزت بدهد ، عزت بدهند زيرا عزت به دست خداست ؛ وقتى خدا به كسى عزت نداد ، مردم هم كه نمىتوانند به او عزت بدهند ، خودش هم نمىتواند آن را به دست آورد در نتيجه ذليل و مطرود است .
ما بايد كم كم - البته به آسانى نمىشود - حالى پيدا كنيم و خدا را وكيل خودمان قرار بدهيم . ما بايد همهء كارها به خدا اعتماد داشته باشيم .
مثلًا شما مىخواهيد يك كارى را انجام بدهيد ، از دست خودتان بر نمىآيد ، يك وكيل خيرخواه متدين پيدا مىكنيد ؛ وقتى او را پيدا كرديد آرامش دل پيدا مىكنيد ، ديگر شب مىتوانيد به راحتى بخوابيد ، به فكرش هم نيستيد و هر وقت هم كه آن كار مهم
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران - آيه 26 .