سياهى و سفيدى كه مثال است براى محسوسات و ايمان و كفر كه مثال براى معقولات مىباشد .
ولى حق از نظر ما اينست كه بين ايمان و كفر تقابل عدم و ملكه مى باشد زيرا ايمان عبارتست از تصديق نمودن پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم در تمام احكام و موضوعاتى كه مىدانيم آن جناب آورده به اين معنا كه نفس آنها را قبول كرده و مورد اذعان قرار دهد و علاوه بر آن اقرار زيانى نيز به آنها بنمايد .
چنانچه در منطق تصديق از نظر محققين به اذعان تفسير شده است و بهر تقدير در مقابل اين معنا كه براى ايمان نموديم كفر عبارتست از عدم ايمان و سلب آن از چيزى كه شأنيت اتصاف به ايمان را داشته باشد .
بلى ، برخى در تفسير كفر گفتهاند :
كفر عبارتست از انكار احكام و موضوعاتى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آوردهاند ، البته طبق اين تفسير كفر امر وجودى بوده و قهرا نسبتش با ايمان تضاد مىگردد .
شرح فارسى :
توضيح
قوله : الجامع بين الشيئين : يعنى جامع بين هرجزئى از اجزاء دو جمله متعاطف .
قوله : و ذلك بان يكون الخ : مشاراليه [ ذلك ] جامع عقلى است .
قوله : بينهما اتحاد فى التصور : يعنى در وقتى كه عقل هردو را تصور مىكند بينشان اتحاد باشد .
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 539
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٣٩